Posts tonen met het label zizek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label zizek. Alle posts tonen

dinsdag 9 augustus 2011

Das Ding

Es giebt ein Wesen, das vollkommen unschädlich ist, wenn es dir in die Augen kommt, du merkst es kaum und hast es gleich wieder vergessen. Sobald es dir aber unsichtbar auf irgendeine Weise ins Gehör gerät, so entwickelt es sich dort, es kriecht gleichsam aus, und man hat Fälle gesehen, wo es bis ins Gehirn vordrang und in diesem Organ verheerend gedieh, ähnlich den Pneumokokken des Hundes, die durch die Nase eindringen.


Dieses Wesen ist der Nachbar.





Uit: R.M. Rilke, Die Aufzeichnungen des Malte Laurids Brigge




hoofdstuk 7-10
hoofdstuk 11, §4, p. 17

donderdag 17 februari 2011

only a strong left.

"So for me, again, just to conclude, the choice shouldn't  be Western liberal democracy or Islam fundamentalism. It's crucial to have a strong Left. Only this can save us. In Arab countries and in the West."
( Slavoj Žižek)

woensdag 12 mei 2010

beware of ƃop


Kwam een man voorbij
daveren
de kanonnen. Zo na
om -na-
wenteling nog
de echo, onvangbaar
in armoe
van het woord. Ik
kruis mijn armen
over rafels
van het veldkleed dat hij liet. Nauwelijks
verholen het reële.
Ook de ogen
moeten dicht, de mond
genaaid, ontledemaat.
Onthand
en blind en naakt ligt
net naast mij
een blanco vel.
Het is al maanden leeg.
Wat gezegd noch geschreven
wordt veroudert
niet en
is toch eeuwig.

Schallende lach. Stultifera navis. Wel verdraaid.
(Ach, lachers hebben geen brood. Hahahahahahahaha.)



in:
onafgewerkte tekst

hoofdstuk 7, § 11, p 1 & 11
hoofdstuk 9, § 11, pag. 26-27
hoofdstuk 10
En god-dog?
en
l'amour en plus?
en zoveel meer?

woensdag 31 maart 2010

the Real?

“La Specola” (Museo di Storia Naturale) : Florence, Italy *

What is this mysterious jouissance? Imagine (a real clinical case, though) two love partner who excite each other by verbalizing, telling to each other, their innermost sexual fantasies to such a degree that they reach full orgasm without touching, just as the effect of "mere talking." The result of such excess of intimacy is not difficult to guess: after such a radical mutual exposure, they will no longer be able to maintain their amorous link – too much was being said, or, rather, the spoken word, the big Other, was too directly flooded by jouissance, so the two are embarrassed by each other’s presence and slowly drift apart, start to avoid each other’s presence. THIS, not a full perverse orgy, is the true excess: not "practicing your innermost fantasies instead of just talking about them," but, precisely, TALKING about them, allowing them to invade the medium of the big Other to such an extent that one can literally "fuck with words," that the elementary, constitutive, barrier between language and jouissance breaks down. Measured by this standard, the most extreme "real orgy" is a poor substitute.

S.
Žižek

* Wax model with human hair in rosewood and Venetian Glass case; Probably modeled by Clemente Susini (around 1790) - photo: Joanna Ebenstein

zondag 27 september 2009

donderdag 6 augustus 2009

on belief

Prozaïsch, in tegenstelling tot een christusgezicht dat miraculeus verschijnt in de doorsnede van pakweg een huisgebakken cake: een blik in de vleestoog van de plaatselijke Delhaize.
Hier zit hij voor niets tussen, uiteraard. Hij manifesteert zich (hm - goddank?) Ander-s.


donderdag 25 juni 2009

De eerste wet van cartoon-thermodynamica





"Will the cat* above the precipice fall down?",
S. Žižek asks

Sekuru,
Er is er ten minste één van wie men met wat moeite kan zeggen dat hij bij te houden is, gewoon omdat hij aan de lopende band praat en publiceert. Ook dit weer is boeiend om lezen.
Ik zou graag hebben willen zien hoe jij dit item zou aanpakken, moest je nog schrijven. Jij herkent ongetwijfeld het onderwerp, de verbanden... denk ik. Je zou vast een tekst geschreven kunnen hebben met een gelaagdheid evenredig aan de zoveel gangen van een feestmaal of zo smakelijk als de waterzooi die je kookte. Toen.
Ik hoop ondertussen dat je hersens niet benomen zijn door stof en cement. Ach, benomen zijn... tsss.
Als je in de buurt bent, spring eens binnen?
Hartelijke groet,
s


*Cat, Duck, Wile E. Coyote...


zondag 10 mei 2009

the Real


Blinde ogen als zwarte sterren en ik kijk...
Je vingers - je dunne lijf krom en moe, en zacht weet ik nu - wat je als bouwvakker doet grijpt naar het Reële van het Huis. Je kent het bloed in haar muren, spanning, vering, vocht en lucht, langzaam daagt het wat je zei, haar stenen borsten, glazen ogen en een zolder vol boeken... maar het huis is leeg, het huis is leeg
Ik zal zwijgen. Even. Ik praat al weer te veel.
Waarom breek je niet meer door? Een barst... een receptakel, een muisklik - als een zweepslag het effect? Hoe immuun ben je, dacht je, denk je?
Je bent alles. Je bent vuur en de horizon brandt. In de lucht spiegelt de wereld. De einder is mijn keel waar je de grens verlegt, waarin het beest bevreemdend speelt
Hoe vaak op een dag mis ik? Hoeveel kilometers wacht ik? Hoeveel vingers lang is de vreugde? Bij... 'weeral niet', de te-leurstelling, om jou?
Er woont een beest in mijn keel die niet zwellen kan en pijnlijk klopt. Verdriet of zo, is zijn naam. Soms laat de ketting los en door mijn ogen breekt het.
Omdat ik niet huilen wil, zing ik je naam. Hashem.
Met natte handen.
De Koffie is altijd op.

hoofdstuk 9, § 5, pag. 9

(in de reeks god-dog)
(l'amour en plus)
en vele andere reeksen

zondag 12 april 2009

recht


Ik herinner me in mijn geboortestreek een koppel zussen en een broer, waarvan het huis onteigend zou worden ten voordele van een wegverbreding. Ze weigerden. De onteigening werd doorgezet en als schadeloosstelling kregen de daklozen op het overblijvend stuk grond een chalet met alles er op en eraan, luxe die ze niet kenden in hun oude woonst.
Die mensen weigerden in dat chalet te gaan wonen en construeerden met allerlei materiaal een bouwsel dat ze betrokken.
Ze hebben daar lang gewoond. Als een symptoom, een levende pestbuil op de huid van het systeem.
Beter is de vijand van het Goed.


Brieven, hfdst 9 p. 114

zondag 10 augustus 2008

μή φῦναι



To blog, or not to blog: that is the question:
[…]
To die, to sleep;
To sleep: perchance to dream: ay, there's the rub;
For in that sleep of death what dreams may come
When we have shuffled off this mortal coil,
Must give us pause:
[…]
who would fardels bear,
To grunt and sweat under a weary life,
But that the dread of something after death,
The undiscover'd country from whose bourn
No traveller returns, puzzles the will
And makes us rather bear those ills we have
Than fly to others that we know not of?

(Shakespeare)

(... ne pas céder sur son désir)

vrijdag 18 januari 2008

nah!

En dan had ik het nog alleen maar over het bekken!

Het aardige van kuise en preutse mensen is zoals Rien Poortvliet het ergens illustreerde: Een boerke van de buiten dat vol overtuiging declameert: "Het is een schande, dat naaktstrand! Ik ben wel tien keer wezen kijken..."

Hartelijke groeten van die 'met een hoek af, waarvoor een verwijsbriefje dient geschreven te worden' - met een grandioze lach toe.

Daarvoor doen we het!