Posts tonen met het label enkel rook. Alle posts tonen
Posts tonen met het label enkel rook. Alle posts tonen

vrijdag 12 november 2010

MultiSocket


Om de leegte om het gat om het eten dat ik had om de liefde het gemis om het wachten dat nu is om het lieven om het slapen om het leven op te rapen om het schrijven om het schrappen om de onmacht het te snappen om het geven om het vragen om het zwijgen te verdragen om de muur om de zee om de deuren om het ne...............................................
om de andere dag

« Souviens-toi que le Temps est un joueur avide
Qui gagne sans tricher, à tout coup ! » *

"Scheer je radikaal, ik toon je het sublieme, ik open een deur die je voordien niet zag",
disait le sujet supposé savoir

De object-scène trekt zich terug
als een nukkige rivier in een te smalle bedding van stilte en remmen.

Beter te zijn als een koppige tafel, een weerbarstige matras, een lege kruik, een zwart scherm, een hortende film, een gat van zwijgen.
I, object.

Hij hakt het hout, scheurt het dons, breekt de kruik, trekt een eerste lijn
met een penseel
- dit is een ruptuur - breekt de dijk, getijdegolft doorheen een lichaam, een leven
een weg van nooit meer terug
Een tafel vult zich met spijzen
een matras steunt en is zacht als ik vrij of slaap
een kruik geeft overvloed, zonder einde
Een scherm toont zijn gedachten
een film speelt
een gat spreekt
zonnen klimmen, dalen, manen na elkaar
de zandkorrel wordt gekliefd, telkens de delen in twee en wéér
de era van de woestijn en le soleil noir
en daarin  het driftig paard
 Tafel, vul je met spijzen!
Matras, steun me en wees zacht als ik op je vrij of slaap
Kruik, geef overvloed, zonder einde
Scherm, toon zijn gedachten
Film, speel
Gat, spreek
Is dit een gebod?

Er is een kind dat krijst van honger
verhonger het kind
veroneindig het verlangen

Ik haalde je tafel van je weg en de stoel waarop ik je wist, de deur, de boom, het raam, de stenen, het pad, de vissen in je hand, de boeken, de kleur
zover wou ik gaan, ook het trommelschilderij
(en moét het?) de ontmanteling:
Je haar (Ja heer, schreef ik eerst) en het gevoel ervan
je hemd je riem en je broek je schoenen, sokken en ondergoed, hun warmte en geur
je baard en zijn afdruk in mijn hand
je mond en zijn spreken, de zinnelijkheid, de klank, buigingen en timbre, woordenreeksen, verborgen betekenis
je ogen en hun dionysische blik, het derde oog dat in tegenstelling tot het rechte van Apollo alles ziet, altijd.
Al-tijd.
je vingertoppen, meestervaardig, hun echo op mijn vel, hun vatten van gereedschap, hun hechting aan handen vol rein geweld, de armen, het lichaam
de huid als een slangenvel bij de laatste keer
de kooi rond je longen en je hart
het slaan daarvan in mijn blote palm
het kloppen van je lid
het vragen van mijn handen
welke vraag
wie
was en is wat overbleef onzegbaar, de leemte, als al ontdaan is tot niets, al het verlangen dat dan leeft, het grootste
een wezen
onvangbaar onzichtbaar Reëel
aanwezig op de nullijn van (mijn) zijn
cirkel
excentrisch
exstatisch
zijn en daarin sterven

breekt door het oppervlak
(Je Naam)



* Baudelaire
in: onafgewerkte tekst - of af te werken tekst?
En god-dog en l'amour en plus en zoveel meer

hoofdstuk 7, hoofdstuk 8, hoofdstuk 9, hoofdstuk 10, § 10-11, pag. 18-12


woensdag 12 mei 2010

beware of ƃop


Kwam een man voorbij
daveren
de kanonnen. Zo na
om -na-
wenteling nog
de echo, onvangbaar
in armoe
van het woord. Ik
kruis mijn armen
over rafels
van het veldkleed dat hij liet. Nauwelijks
verholen het reële.
Ook de ogen
moeten dicht, de mond
genaaid, ontledemaat.
Onthand
en blind en naakt ligt
net naast mij
een blanco vel.
Het is al maanden leeg.
Wat gezegd noch geschreven
wordt veroudert
niet en
is toch eeuwig.

Schallende lach. Stultifera navis. Wel verdraaid.
(Ach, lachers hebben geen brood. Hahahahahahahaha.)



in:
onafgewerkte tekst

hoofdstuk 7, § 11, p 1 & 11
hoofdstuk 9, § 11, pag. 26-27
hoofdstuk 10
En god-dog?
en
l'amour en plus?
en zoveel meer?

donderdag 18 juni 2009

Allemaal kampioen

Niets om aan vast te houden
En toch.... halen we het wel
gotweetwaar, maar we halen het
Eens, ooit, enzovoort
(it sucks big time!!!)
Surrogaat, leegte en commodities
Oh ja, we halen het wel
In weerwil van alles
Daar is de grens. Daar is het einde
We halen het wel
Iedereen haalt de finish - ooit
Allemaal kampioen.

donderdag 26 februari 2009

Gunsmoke

[...]

Die Stunde, deine Stunde,

Ihr Gespräch mit meinem Munde.

Mit dem Mundn mit seinem Schweigen,
mit den Worten, die sich weigern

[...]

Paul Celan, fragm. van Selbdritt Selbviert uit Die Niemandrose