zaterdag 16 augustus 2008

NON LIQUET






.

1 opmerking:

Anoniem zei

16-08-2008, 22:31:09
Stenen

Ik kwam vandaag een paar stenen voor je tegen : “wij hielden ervan om een steen op te rapen / hem in het licht van augustus te houden / en hem weer neer te leggen / tussen de andere stenen” (Buitenland, Miriam Van hee, p. 27)
K. Artman


17-08-2008, 16:27:22
Artauds Steen

Dank je. Toevallig had ik het gisteren ook nog over een steen. Iemand wiens teksten als een steen zijn, maar die, als je ze openbreekt, vol zitten met (scherpe) kristallen. Geodes.

En dan is er ook nog deze stenengooier:
Artaud betoogt dat Les Cenci een nietsontziende aanval betekent op elke vorm van orde, en daarmee op de orde als zodanig. Het modeldoelwit is “l’idéologie de l’autorité représentée par le Père”, zoals in een klad van de brief te lezen valt (5: 292). Tegelijk wil hij niet doorgaan voor “un anarchiste absolu et définitif” (178), gezien de aanval plaatsvindt in het domein van de metafysica, en niet in de sociale werkelijkheid. Opnieuw treden de paradoxen van het antinomisme op. Het metafysische idee van de absolute anarchie loochent de anarchie als zodanig, gezien anarchie enkel bestaat bij gratie van haar antagonistische verhouding tegenover een welbepaalde orde. Maar de brief geeft een dialectische oplossing aan voor deze paradox, die hem weliswaar niet ontknoopt, maar verderzet, zoals de val van een steen in een vijver verdergezet wordt door de rimpelingen. De absolute anarchie die Artaud zelf in het werk aanhangt (en, zo vul ik aan, alle problemen die dat met zich meebrengt) heeft zich geuit in een speeltekst die “de la dernière violence” is (176). Hij verwacht evenredig gewelddadige reacties van de toeschouwers.
( Uit Antitheater van Artaud, Crombez)
sodade