Je komt binnen met die blik en zet je neer. Ik wrijf je rug tot boven aan je nek, waar je vel een prop van littekenweefsel is. Je draagt zoals steeds een pak en beweert dat het met een aortareparatie in orde komt, moèt komen. In mijn boodschappentas verkommert het gebakje, dat met slagroom, waar ik al zo lang naar smacht. Of je de hond nog uitlaat, is de vraag, en hoewel het niet mogelijk is, je kan gewoon niet meer, neem je het touw. Wat later sta je in de badkamer, uitgekleed. Je haalt het niet. Je haalt de wc niet, je haalt de lavabo niet. Je spuugt alles onder en terwijl je ineenzakt, ontdaan van wat je rechthield, met die onhoorbare stem van 'dit kan toch niet' kom ik bovendien te laat om je op het toilet te helpen. Niets blijft van je over, alleen het witte lichaam in mijn armen. 'Het is niet erg', blijf ik herhalen. We houden elkaar als boeksteunen zittend. Ik word weggehaald. Elke geur is afwezig.
Come over to the window, my little darling, Id like to try to read you palm I used to think I was some kind of gypsy boy Before I let you take me home.
Chorus: so long marianne, its time that we began To laugh and cry and cry and laugh about it all again
Well, you know that I love to live with you, But you make me forget so very much I forget to pray for the angel And then the angels forget to pray for us. Chorus
We met when we were almost young Deep in the green lilac park You held on to me like I was a crucifix As we went kneeling through the dark.
Your letters say that you are beside me now Then why do I feel alone? Im standing on a ledge and your fine spider web Is fastening my ankle to a stone.
For now I need your hidden love Im cold as a new razor blade You left when I told you I was curious I never said that I was brave.
O you are really such a pretty one I see youve gone and changed your name again And just when I climbed this whole mountainside To wash my eyelids in the rain.