
Een gesprek bij Zebedeus. Hij begrijpt nu beter mijn moederirritatie. Na jaren van containen, opvangen van emoties uit het hele gezin, ziet zij me nog steeds als dat vat waarin ze alles kan dumpen en ongeacht mijn weerstand daartegen en mijn verworven kalmte, is er dan soms plots de onmacht van 'het kind'.
Een nacht en dag met migraine tot gevolg en al de toestanden daarrond, ziek en misselijk als een hond, de weg haast kwijt... in de halo zoekend naar de focus... houvast (gelukkig ja, die was er uiteindelijk).Ze neemt me vast in tranen en ik ontwijk haar dodelijk zuur. En als ze me erop wijst dat mijn littekens niet mooi zijn, denk ik aan de sneden die zij kerft terwijl ze de woorden uitspreekt. Ik trek me terug in het vrije zelf, maar word wreed verstoord. Ze trekken en sleuren me als een beest terug in de kudde. Ik ben te solitair daarvoor. Ik wil niet meer. Ik leer.
Tenslotte haal ik een koord en iedereen vraagt zich af: " Wat gaat ze nu weer doen?" Ik ontwaar vrees in hun ogen. Ik lach. Heel diep en zuiver. Want in dit leven komt het er op aan te filteren, te selecteren. En zo blijft weinig over, dat de moeite waard kan zijn. Maar dat weinige is de wereld en het leven. Want hier komt het op aan: niet wat je in de supermarkt koopt, maar hetgeen je in de quasi onbereikbare hut op de hoogste, steilste berg - je weet wel, achter de gesloten deur aan het einde van het onbewandelbare pad - krijgt van de even eenzame zwerver, de dorpsgek, die in zijn eenzame hoogte het sublieme heeft bereikt, dat en enkel dat is van belang.
1 opmerking:
03-12-2007, 06:33:39
'want voor mijn part vergeet je alles
als je één ding maar goed onthoudt
dat je heel veel weg moet gooien
voor je echt iets overhoudt'...
stond in mijn poëzieboek, ooit
ik moest eraan denken
http://www.diep-rood.be
Leen
03-12-2007, 12:04:59
N-iets?
"En zo blijft weinig over, dat de moeite waard kan zijn. Maar dat weinige is de wereld en het leven."
Leen : "dat je heel veel weg moet gooien voor je echt iets overhoudt'... "
Kan het niet zijn dat je op de lange duur niets meer overhoudt?
Ook niet jezelf?
Kan 'een wereld en het leven' bestaan zonder 'de Andere'? Met kleine letter.
Uvi
03-12-2007, 16:36:05
pad
Het probleem is hoe je daar geraakt, hoe je die plek of die mens bereikt.
http://hoochiekoochie.skynetblogs.be
martin
04-12-2007, 00:04:36
Je blijft zoeken
Vrouwe sodade,
Ik word hier niet echt vrolijk van. Nu ben ik ook niet zo'n vrolijk persoon. Het eerst wat ik 's morgens trouwens doe als ik opsta, is mijn humormasker opzetten.
Want ik blijf lachen,
maar ik blijf ook zoeken,
en dat lachen is eigenlijk een beetje groen.
Een groet.
De Drs.
http://drs.punt.nl/
Drs. Johan Arendt Happolati
04-12-2007, 01:39:04
gemakkelijk
ach, er staat niet dat het gemakkelijk is. Ik ben de laatste om dat te beweren.
En een mens hoeft ook niet altijd te lachen. Integendeel, daarvan krijg je kramp.
En of er al dan niet iets over blijft? Tja? wie zal het zeggen?
Ik leef en sterf alleen.
sodade
Een reactie posten