Posts tonen met het label hoop. Alle posts tonen
Posts tonen met het label hoop. Alle posts tonen

woensdag 21 april 2010

hoopje



Dit is de ochtend:
De lakens uitgespreid, handen die geuren naar Marseille, landen lentenen en in gezeefde assen uit glaciale ruïnes mengen zich lezezen en wassazen, de benen tot de dijen bloot, vingers bottend als laurier tussen linnenplooien.
Pindaros speelt een jazzy fluit en olie kleurt met curves het translucente cobradoek, de keukentafel leeft terwijl we noten eten.
Dansazen - eleganter dan fatsoensgewijs - doen hun rokken warrelen en klakken met de schoenen op de stenen vloer - bloed in de neus en jenever - en de lippen roodgekruld, het natte fruit...
Ogen die een leven leiden en een vrouw, een man, jou ver-
De lente verbergt iets. Woorden zijn ellendige aftreksels. De zon verblindt.
Zwijgend is de dreiging groter. Monster.

Koffie: kop x
Vruchteloos?

vrijdag 26 juni 2009

?

(Toon: wanhopig, verdrietig, niet-begrijpend en dood-moe)
God-in-frankrijk, praat met mij, Kerel van 'oenoemjegie?'.

Waarom zeg je niets, zodat ik tenminste - met alle onrust in me - niet kapot ga. Zodat ik de overgave die je vroeg, bestemming kan geven. Stem kan geven en een plaats. Ze te bewaren, voor 'komt-nog' en 'mettertijd', verre dagen van 'ooit, maar zeker'.


Waarom ben je zo wreed?

"Aandacht", zei je, "krijg je als teef, ik zou ze maar aannemen", wat ik deed, ongebreideld, en jij gaf, voluit, veel meer dan je aan een hond zou geven. Waarom dan plots niets meer? Ik ben toch geen huisdier dat je dumpt als je verkast?

Laten we het even niet over verstandig-zijn hebben of over normaal en gek en geschift, sublimeren, schaamteloosheid enzovoort.

Je bent de zon die me zocht en toen werd je de noorderzon. Als al de bakens open blijven is er geen vrijheid meer.

Eerste ervaringen zijn doorgaans onelegant, schreef je...
Maar dit was je eerste niet.
Afwerking, alstublieft Mijnheer?

Het huis is de vrouw, de schoot is het huis. Bouwen IS wonen en een grens niet het einde maar het begin.

Hier liet je vensters en deuren openstaan waar je elders weer ging renoveren.
Verval heeft overgenomen bij mij.

Er is geen beschutting meer, sinds je...

En de zon ben je nog steeds.
Hoe verklaar je de breuk tussen gevoel en rede, tussen de daad en het oordeel van het koor?

vrijdag 16 januari 2009

Spottet nicht des Kinds...

foto 2006


Spottet ja nicht des Kinds, wenn es mit Peitsch' und Sporn
.... Auf dem Rosse von Holz muthig und groß sich dünkt,
........ Denn, ihr (........................), auch ihr seyd
............ Thatenarm und gedankenvoll.


uit: An die Deutschen, Hölderlin