woensdag 10 december 2008

beelden

eeuwig was ik bij je en huilde eindig.
het kind tot hond had je gesculpteerd, je streelde door zijn vacht van vlees.
lelletjes, ontelbaar schunnig.
je keek.
hoe het op vier poten onder een haag van mannenhanden ging, betast en blootgesteld.
je was er zozeer. ik zag je gezicht, zonder baard en zonder snor, met al de lijnen zichtbaar. porno.
je was er en.
ik raakte je aan en hield.
elke rij waarin ik sta is (de) marge.
het schilde-rij op dweil.
de leegte, de mannen- en de vrouwenhand.
de porno kreeg ik niet uitgezet.
de leenmoeder op de achtergrond.
achteloos jij. puur.
het ging door. je naam was ontwerper. thomas stonehenge schreef je op een duur paar sokken.
je keek me aan. je bleef kijken ook nadat je niet me meer (be)zag.
je lijf was warm. de openingen van mijn lichaam kenden je.
ik vroeg me af of een man schrik heeft om zijn penis te verliezen.
in een vrouw.
streel me dan.

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Wederom een ernstig vers, Vrouwe sodade,
Alhoewel ik eventjes was afgeleid door dat 'thomas stonehenge schreef je op een duur paar sokken'. Ik kon een glimlach niet onderdrukken. Waarom weet ik eigenlijk niet. Vreemd, hé?
Vergeef me.
De Drs.

sodade zei

Ha, Drs. U bent terug in het hol van de leeuw! Ik dacht dat ik te knorrig was?
Misschien was de glimlach die u niet kon onderdrukken nodig om de impact van de vraag aan te kunnen die in de voorlaatste zin gesteld wordt...

En verder, als het u helpt: ego te absolvo.