Je bent een jongen, de spiegel van mijn kind. Je blauwe s(a)taart ligt als een cobra over je geslacht. Ik drink de beelden op je huid en eer ik mijn ogen open krijg,
Samen kleden we ons uit onder de glazen hoed van de hemel en...
het koor dat kijkt en
ach en wee roept,
zingend sokken wast en kijft
dat plots met stenen gooit...
Je gezicht verstijft,
je glanzend vel wordt mat,
je neemt wat biezen hier en daar
en zegt dat je niet blijft…
En nog kleeft aan mijn vingers de binnenkant van je tatoeage, de olifant beneden daar, het blauw het beeld in krassen op het nat, de iris even naaldkopklein, de regard, eruptie naar het Reële.
Ik zuig je, leef je, baar je. Daar ben Ik! Ik ben verrast.