Oh happy day
oh happy day
owowh happy day
geeuw
Een dag die als een bom - een gat in een te korte nacht - ontploft. Dat wàkker worden en òp terwijl slakken nog aan dromen slurpen: het gebeente uitgedroogd, de borsten dor, de kater aan het kruis, zonder lijf, een lichaam dat zich tot leven streelt.
De ijskristal, die ik als kostbaar zag, ligt verloren. Lik mijn hand, uit dorst, zó is er hoop. Zó was.
De wind blaast naar het noorden ofschoon een licht amandelaroom erin bloesemt. Zuid, zuid de oorsprong.
Tunnel
De weg op je gezicht is gebrand, erts zal ik er delven en het wassen in het water van je ogen en je mond. De tong trechtert zout. Miss-kennen - vraag, vraag, vraag.
Je monstert me. Je be- toon je- vel. Ostende mihi faciem tuam. Vergezicht, waar je ruikt naar water, wind, zon en wilde grassen en ik in je oksel duik. De richel. Overgave.
Vervreemd van de wereld en wachtend op het einde: de dood die niet schrikt, maar als meester naast de meester is. Zou ik het niet weten, de blik gericht op de éne?
Wat is het verschil tussen benomen en bezeten?
Oceaan
Ik wandel vingerver over weefsel, jij over pad en land onder ontluikend groen. Er groeien draden uit je handen als wortels voor toeval dat nog dient betekend. Een watercultuur, ofschoon je oliekleur verkiest, jij die je niet verliest in slèchts dat of dit. Of?
"Zie je", zei je, "of is te min als en ook kan". E n ik knikte e n zag. Glory glory en en en
"Alles", zei je, "alles
te (mogen) verlangen".
Formules
Ik zie de rechterkant, de formulerij, en vraag me af - nu weer - wat het betekent. Woorden glijden met wat ik denk dat ze menen tot bij de volgende, de volgende, en we ontcijferen, komen -iets- overeen. Formules duiden maar op één. Doch ik begrijp ze niet.
Artaud.
Artaud daarentegen, pesti was duidelijker dan 'ik ben je toegenegen' of wat dan ook dat daar verscheen aan pathos en goedmenen. Het was welhaast het enige dat zinvol was, door zijn lege. Zijn. Het volle spreken.
Ijs
Zwijgen.
IJskristal. Een woordspel met gift. En toelach als dessert op een bedje van mist.
Kopie van kopie. Herhaling. Wat is een vrouw? Wat wil een man? Wat is een antwoord?
Dit is mijn weefsel, mijn R,S & I.
De ochtend loopt stram uit in een middaguur, de vuilkar beweegt zich als een walvis door de straat en aan het venster staart de kater
naar de hemel
hoofdstuk 6, §5, p. 22
hoofdstuk 7 § 11
hoofdstuk 11, § 2, pag. 24-28, § 3, p. 1 e.v.
dinsdag 1 maart 2011
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten