
Zoals het tijdbot dóór-mergt
bloedt herinnering
cellen bekleed
in het rijke munster
niet weg
verrassend niet
aanwezig
stenen vloeren
barst en breuk - het galmgat roept
je
blijft
zo de ogen zwart
leeg
altijd open voor...
'grapje' zei je en
ik streel je vingers rauw
je schouders
beurs je geslacht
zonder handen
grapje
zei je en
je suis là
zei ik
hoofdstuk 9, § 8, pag. 19
hoofdstuk 9, §9, 10, 11 en 12, meerdere pag's
2 opmerkingen:
Een ruggemergpunctie in een Moyen-Age-cabinet, holt, holt mijn verbeelding
Aye!
Bull's-eye, nietwaar.
Een reactie posten