donderdag 26 november 2009

cri du chat


Ze wou niet dat ik haar fotografeerde. Ik zou haar ziel meenemen, zei ze.
Langgeleden kortgeleden. Geleden geleefd geleed...
Er zijn geen foto's. Ik heb ze niet. Behalve die ik met mijn ziel maakte.

Met mijn Kater gaat het goed.
En met jou?

Veel woorden hoef ik niet om alles te betekenen. Een huidplooi is voldoende ruim.
Ik stuur ze je op
regen en wind.
Ohren brauchst du nicht. Je hoort ze hoe dan ook, weet ik.

Een steen rolt down over dagenduur, de nacht past om hem terug te stuwen.
Of net niet.
Hij glijdt met het verslijten van de uren in de kom van mijn buik - kom -

Er zijn werkwoorden. Liefde is er geen.
Ik dool met toorts en kruik.

De Kater gedraagt zich als een debiel kind, dat ik laaf en voed. Hij gedijt. Begrijpen doe ik niet, gehecht aan zijn aanwezigheid, pseudo, surro, apo, bobo...
Il crie en ik praat kats terug.
Hij haalt mij open met zijn grijns.

De nacht is zachter dan de dagen die in lengte snijden. De lakens zijn nat.
Bloed, denk ik.
Ik val en val en val.

Vang

3 opmerkingen:

janus zei

"me" ?

Evy zei

'foto's met je ziel gemaakt.' Ik kom hier nog steeds graag.

sodade zei

Dat doet me plezier, Evy.