woensdag 24 september 2008

tot (?) gesneden

.
Diesem
beschneide das Wort,
diesem
schreib das lebendige
Nichts ins Gemüt,
diesem
spreize die zwei
Krüppelfinger zum heil-
bringenden Spruch.
Diesem.



Gelobet seist du, Niemand.
Dir zulieb wollen
wir blühn.
Dir
entgegen.



Ein Nichts
wahren wir, sind wir, werden
wir bleiben, blühend:
die Nichts-, die
Niemandsrose.


Celan
fragm.

4 opmerkingen:

Anoniem zei

Akelige toestanden hier, Vrouwe sodade.
U schrijft de meest bevreemdende poëzie uit de Nederlandse literatuur.
Op de golven van uw dromen varen macabere schepen rond, wat ik U brom!
U hengelt duidelijk niet naar meer lezers, maar dat hebt U natuurlijk nog nooit gedaan.
Een groet.
De Drs.

sodade zei

Vré-se-lijk akelig nietwaar. Grmpf!!!
Drs, U verwijst toch naar de Duitse poëzie? Tenminste... het is Duits dat hier staat, geen Nederlands.
En inderdaad, het gaat me echt niet om de hoeveelheid lezers.
Wie binnen wil is welkom.
Dat de rest zich vooral bezig houdt met lief en mooi en zacht. Die weg is breed genoeg. Daar komen vast ook veel reacties als: slik, smelt en mooi...
Fijn zo!

Anoniem zei

maar hier raap ik Celan op.

sodade zei

Ja, zo is het: Celan.
En ik, ik raapte hem op mijn beurt bij Sekuru op, die me Celan leerde kennen.
Sommige stenen zijn te mooi om te laten liggen.