Vertel?! Meer dan wat ik schrijf en aan beeldmateriaal produceer, nóg meer that is, wil ik (hier) werkelijk niet vertellen. Ik zou zo onderhand denken dat die hele blog daar iets mee te maken heeft. Ik kan je verzekeren dat daar antwoorden zitten. En anderzijds is er voor alles en nog wat google. Dus, wie weet...
Ikzelf ben niet geneigd agressie in de structuur van het verlangen te plaatsen. Het betreft eerder, volgens mij, een getriggerd affect (?) dat zijn oorsprong vindt in het spiegelstadium, waarin het 'ik' zich als 'ik' (h)erkent en daarmee ook de ander. Het begin van de duale relatie en de daaraan gerelateerde nee-fase.
Het kind ziet dat de ander een trommel heeft en eist die trommel op. Niet omdat het kind die specifieke trommel wil, maar omdat de ander dat voorwerp 'heeft'. Als de ander weigert de trommel te overhandigen : lap.
Enfin, maar een luttel voorbeeld om aan te geven dat agressie zich naar mijn aanvoelen eerder binnen een 'duale' relatie afspeelt en niet zozeer tot de structuur van het verlangen behoort. Ik zou agressie, denk ik, omschrijven als een affect (?), de motor of een hulpmiddel om beoogde doelen te bereiken.
't Ja. Waarom ik geweld door agressie vervang ? Daar wijs je me zoal op iets. Ik neem het woord 'geweld' niet zo gauw in de mond, de pen.
'Agressie' als weinig nauwkeurige verzamelnaam van velerlei affecten staat, naar mijn aanvoelen, verder van een daadwerkelijke act dan 'geweld'. 'Geweld' roept in mijn oren niet onmiddellijk de vraag op naar achterliggende (psychische) beweegredenen.
Cfr. Zinloos geweld, zeggen ze. Ah, replikeren dan weer anderen, geweld is altijd zinloos. Ik hoor niemand gewagen van (on)be-grijp-baar of (on)ver-klaar-baar geweld.
(frigh) (Idd, geweld klinkt in mijn oren frigider dan agressie) :-)
Bof, een klassiek negatief en eng straatje wat 'geweld' betreft. Nu goed, je kan op de zin zelf googlen, je kan ook eens via Žižek kijken, Heidegger, Lacan... het gewelddadige aspect van taal... Bijvoorbeeld. En dan gaat dat toch om heel andere zaken.
10 opmerkingen:
Impressionante beelden. En muziek.
Maar of geweld tot de structuur van het verlangen zelf behoort, weet ik niet,
denk ik niet. But hey ..
(fiest)
Ik weet het wel.
Vertel ..
(cobina)
Vertel?!
Meer dan wat ik schrijf en aan beeldmateriaal produceer, nóg meer that is, wil ik (hier) werkelijk niet vertellen.
Ik zou zo onderhand denken dat die hele blog daar iets mee te maken heeft.
Ik kan je verzekeren dat daar antwoorden zitten.
En anderzijds is er voor alles en nog wat google. Dus, wie weet...
Heer Google :-)
Ik merk (nu) dat Geweld gekapitteld is.
Geweld, agressie. Geen hapklaar begrip, vind ik.
Ikzelf ben niet geneigd agressie in de structuur van het verlangen te plaatsen. Het betreft eerder, volgens mij, een getriggerd affect (?) dat zijn oorsprong vindt in het spiegelstadium, waarin het 'ik' zich als 'ik' (h)erkent en daarmee ook de ander. Het begin van de duale relatie en de daaraan gerelateerde nee-fase.
Het kind ziet dat de ander een trommel heeft en eist die trommel op. Niet omdat het kind die specifieke trommel wil, maar omdat de ander dat voorwerp 'heeft'. Als de ander weigert de trommel te overhandigen : lap.
Enfin, maar een luttel voorbeeld om aan te geven dat agressie zich naar mijn aanvoelen eerder binnen een 'duale' relatie afspeelt en niet zozeer tot de structuur van het verlangen behoort. Ik zou agressie, denk ik, omschrijven als een affect (?), de motor of een hulpmiddel om beoogde doelen te bereiken.
(covasest)
(co-vasest)
Waarom vervang je G/geweld door agressie? Vind je dat dat hetzelfde is?
Je kan de hele zin googlen. Kan je zien of je visie bevestigd wordt.
- Mooie zonsondergang hier, maar dit terzijde -
't Ja. Waarom ik geweld door agressie vervang ? Daar wijs je me zoal op iets. Ik neem het woord 'geweld' niet zo gauw in de mond, de pen.
'Agressie' als weinig nauwkeurige verzamelnaam van velerlei affecten staat, naar mijn aanvoelen, verder van een daadwerkelijke act dan 'geweld'. 'Geweld' roept in mijn oren niet onmiddellijk de vraag op naar achterliggende (psychische) beweegredenen.
Cfr. Zinloos geweld, zeggen ze. Ah, replikeren dan weer anderen, geweld is altijd zinloos. Ik hoor niemand gewagen van (on)be-grijp-baar of (on)ver-klaar-baar geweld.
(frigh)
(Idd, geweld klinkt in mijn oren frigider dan agressie) :-)
Bof, een klassiek negatief en eng straatje wat 'geweld' betreft.
Nu goed, je kan op de zin zelf googlen, je kan ook eens via Žižek kijken, Heidegger, Lacan... het gewelddadige aspect van taal...
Bijvoorbeeld.
En dan gaat dat toch om heel andere zaken.
Dat de taal ons uit het reële in het symbolische jaagt en tot spreekwezens transformeert .. Is dat gewelddadig, voor jou ?
(reaspr)
(rasp-rasp-rasp)
U zegt het.
Een reactie posten