Posts tonen met het label hoofdzaak. Alle posts tonen
Posts tonen met het label hoofdzaak. Alle posts tonen

vrijdag 25 januari 2008

med hovedet i lommen


Het
strooit wat woorden op de vloer. We eten ze als kruimels brood, want we hebben honger. De vette jaren zijn voorbij! En toch blijven we kieskeurig. Het is te vroeg om schrik te hebben. Maar het treedt sterk op de voorgrond. Ik onderdruk het angstbuitelen slechts met moeite. Nauwelijks dus. De erupties volgen elkaar ongecontroleerd. Het gaat om een daad en daarna overleven. Maar het is een varken in sodade’s buik, een alleseter het heeft altijd honger.

Het haalt uit terwijl sodade praat, het is echt, sodade doet aan drama. Het huilt, het heeft schrik, het is een bang konijn vandaag. sodade zoekt een uitweg en praat en telt en praat en telt en praat (mailt) en als uit de mouw van een goochelaar rukt ze papieren zakdoekjes one one one one one - het hart klopt nu, altijd nu - harmonica!

sodade en het gaan gelijk op en toch hun eigen weg. Alles is gespleten: het willen en het niet willen, keuzes met messen die overal snijden en medailles die al dan niet blinken – hier blinkt weinig - en in dit alles het hoofd dat links kijkt of rechts, dat twee gezichten op moet zetten, of zelfs meer. Met honderd ogen die door wimpers spieden. We staan op een hoge rand. Het is diep daar beneden. Spanning, angst, plezier... weten: dit is het enige juiste. Maar de getallen, de getallen zijn klein. Het tellen is moeilijk. Er is een tangram die niet past, er is teveel en er is te weinig; we snijden, en slijpen en vijlen en polijsten. We lachen om Drogenbos en drogen tranen. We weten. De abacus telt zoveel kralen. Ze schieten alle richtingen uit: de lichaampjes, de plaatjes, al het leven, rotten, sterven en hernieuwen. Explosie! Daar vliegt het hoofd natuurlijk, spat - spat, hersenen, ideeën, klodders bloed en grijze prut, ach is het dat maar? Ja dus, zo niks, zo vies om aan te raken. Pfff, vies, niets is vies; het pakt het gewoon en puzzelt in de schoot, vel, oren, ogen, aders en veel getallen en vocht overal - vanwaar - past het past het niet? Allemaal egaal, het is dat niet is, het is en blijft.
sodade komt bij het en verlaat het drama. Het is de plooi waarin alles vallen kan. Voor niets legt het de kop... sodade leeft!

Verbazing en ook niet, vreemd genoeg is hét niet de enige plooi, er is nog iets… sporen… de vlooi die altijd bijt, wakker houdt, alert en schuin…
het / sodade leert hoe langer hoe meer hond te zijn. ’s Nachts krullen ze zich in slaap
voor de stoof, terwijl die langzaam dooft.

Wees spaarzaam. Tel uw genietingen! Laten we bij de hoofdzaak blijven!

En in verband met verdachte woorden: dan maar expliciet: bom, lont, lontje.
Vandaag, gisteren, komende week. Ja. Aanslag. Hiér. Bloed. Veel.

Dada – niddah – didada –dahdah dadahahahaha.